Ακτιβισμός κατά την διάρκεια της ορκομωσίας

Κείμενο που μοιράστηκε στους παρευρισκομένους:

Μετά το πανεπιστήμιο, τι;

Το πρώτο που θέλουμε να κάνουμε σε αυτό το κείμενο είναι να συγχαρούμε όλους του πτυχιούχους φοιτητές και τις οικογένειές τους που τόσα χρόνια μόχθησαν, στερήθηκαν και αγωνίστηκαν σκληρά να κατακτήσουν το πτυχίο τους και να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή τους. Τα συγχαρητήρια μας λοιπόν και καλή σταδιοδρομία σε αυτή την νέα προσπάθειά σας για εργασιακή καταξίωση για την οποία ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Δυστυχώς, από την πλευρά μας αναγκαζόμαστε να κάνουμε αυτή την παρέμβαση μια τέτοια μέρα, γιατί η μοναδική περίπτωση να βρούμε κάποιους από τους υπεύθυνους είναι μόνο στις φιέστες και στις γιορτές που στήνει κάθε τόσο η Διοίκηση του πανεπιστημίου. Επίσης επιλέξαμε αυτή την μέρα για να μάθουν όλοι οι πραγματικοί ενδιαφερόμενοι (γονείς, φοιτητές, καθηγητές, εργαζόμενοι, πολίτες της Τρίπολης) κάποια πράγματα για το πανεπιστήμιο.

Παρ’ οτι έχουν περάσει εννέα χρόνια απο τη πρώτη μέρα λειτουργίας του Πανεπιστημίου, κάποια καίρια ζητήματα όπως στέγαση-σίτιση-μεταφορές παραμένουν άλυτα μέχρι και σήμερα. Το παρόν ακαδημαϊκό έτος αντιμετωπίσαμε νέα μείωση της χρηματοδότησης. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα αρκετοί συμβασιούχοι καθηγητές ΠΔ/407 να απολυθούν, μαθήματα επιλογής να κοπούν και οι ώρες διδασκαλίας να μειωθούν.Έτσι υποβαθμίζεται η ποιότητα των σπουδών και του πτυχίου μας αφού οι σχολές ουσιαστικά υπολειτουργούν.

Σήμερα βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη οχι μόνο για το δημόσιο πανεπιστήμιο εποχή, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία. Η είσοδος της χώρας στο Δ.Ν.Τ από το ΠΑΣΟΚ, εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και οδήγησε την κοινωνία στο μεσαίωνα. Η ανεργία των νέων σήμερα αγγίζει το 39% και των γυναικών το 17,8%. Η παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων και το καθεστώς των "ελαστικών" απολύσεων αναμένεται να εκτινάξουν σύντομα την ανεργία πάνω από το 1 εκατομμύριο. Ακόμη, το Μνημόνιο προβλέπει περικοπές 500 εκατ. ευρώ το 2012 στα ήδη χαμηλά επιδόματα ανεργίας.Τα κυβερνητικά μέτρα αντί να δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, ανακυκλώνουν προσωρινά τους ανέργους.

Επιπλέον, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας καταργούνται και αντικαθήστανται με ατομικέςή επιχειρησιακές,με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μη μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.Παράλληλα οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και η ανασφάλιστη εργασία δεν αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα.

Αυτές είναι οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και καλούμαστε όλοι να πάρουμε θέση. Καλούμαστε όλοι, φοιτητές και νεολαία να διεκδικίσουμε δυναμικά τα δικαιώματά μας. Εμείς σαν Αριστερή Ενότητα, αλλά και ανένταχτοι φοιτητές επιλέγουμε και παρεμβαίνουμε στις “κοινωνικές” εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου, ώστε να αναδεικνύουμε προβλήματα του Πανεπιστημίου αλλά και κοινωνικά ζητήματα , αντί να τα κρύβουμε πίσω από χρωματιστές κορδέλες και λαμπερές εκδηλώσεις. Στην κοινωνία της επισφάλειας και της ανεργίας επιλέγουμε το δρόμο της αμφισβήτησης.

ΚΑΛΑ...ΠΟΥ ΚΡΥΦΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;;;

Ύστερα από 8 χρόνια λειτουργίας του τμήματος Οικονομικών Επιστημών, που μέχρι τώρα στεγαζόταν στα κτήρια του ΟΑΕΔ Τρίπολης, σήμερα παραδίδεται το νέο κτήριο που χρόνια περιμέναμε. Αν και φαίνεται να καλύπτει τις ανάγκες φοιτητών και καθηγητών (κτηριακές τουλάχιστον) δεν αναμένεται να λυθούν προβλήματα που χρόνια ταλαιπωρούν τους φοιτητές καθημερινά.

Το προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος βρεθήκαμε αντιμέτωποι με προβλήματα έλλειψης προσωπικού (συμβασιούχοι διοικητικοί και τεχνικοί υπάλληλοι , καθαριότητα ) και έλλειψη κάποιων συγγραμμάτων. Συγκεκριμένα οι συμβασιούχοι, άτομα που καλύπτουν πολύ σημαντικές θέσεις, που στην καλύτερη περίπτωση θα παραμείνουν υπό την εργασιακή ομηρία μιας σύμβασης, ενώ στην χειρότερη θα βρεθούν στο δρόμο άνεργοι..

Επίσης προβλήματα που υπάρχουν από την πρώτη μέρα λειτουργίας του τμήματος όπως σίτιση, στέγαση και μεταφορές παραμένουν ακόμα άλυτα.

Σίτιση: Το πανεπιστήμιο υπογράφει κάθε φορά συμβάσεις με ιδιωτικά catering τα οποία προσφέρουν κακής ποιότητας φαγητό και ανεπαρκείς ποσότητες. Το φαγητό δεν είναι δωρεάν για όλους τους φοιτητές και οι περισσότεροι αναγκάζονται να πληρώνουν. Η φετινή “έκπληξη” είναι πως τα Σαββατοκύριακα δεν υπάρχει φαγητό, μιας και όπως είναι γνωστό σε όλους πως οι φοιτητές δεν πεινάνε τα Σαββατοκύριακα.

Στέγαση: Σε αντίθεση με τους φοιτητές άλλων πανεπιστημίων, η δωρεάν στέγαση για τους φοιτητές του Πα.Πελ. είναι μια ουτοπία. Η μοναδική μέριμνα είναι το φοιτητικό στεγαστικό επίδομα των 1000€ !!!

Μεταφορές: Αυτή τη στιγμή, ο δρόμος δεν έχει φωτισμό, ούτε πεζοδρόμια, με αποτέλεσμα η μετακίνηση των φοιτητών από και προς αυτό να γίνεται επικίνδυνη κυρίως τις βραδινές ώρες. Η χρήση της συγκοινωνίας αποτελεί μία μη συμφέρουσα οικονομικά λύση (0,80 €!), καθώς και από άναρχα και μη συνεπή δρομολόγια των λεωφορείων.

Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά?

Για όλα τα παραπάνω προβλήματα ευθύνονται αφενός η απραξία των αρμοδίων (διοικούσα επιτροπή αρχικά και πρυτανεία αργότερα) και αφετέρου οι πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων. Με την ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ – μειωμένες πιστώσεις, επιδιώκουν την απαξίωση των δημόσιων πανεπιστημίων και ιδιαίτερα των επαρχιακών. Αν λάβουμε υπόψη τα παραπάνω και αναλογιστούμε πώς έχει η κατάσταση εν μέσω κρίσης στην ελληνική οικονομία, εύκολα συμπεραίνουμε ότι η περαιτέρω υποχρηματοδότηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων είναι δεδομένη. Η τοποθέτηση της υπουργού Παιδείας Άννας Διαμαντοπούλου στην τελευταία σύνοδο πρυτάνεων προανήγγειλε την έναρξη πιο σκληρής αντι-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην ανώτατη εκπαίδευση. Σχηματικά οι κεντρικοί άξονες των προτάσεων είναι: η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων, η αξιολόγηση και η κοινωνική λογοδοσία, η διεθνοποίηση της λειτουργίας τους, η σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία. Αν ωστόσο δούμε πιο αναλυτικά το θεσμικό πλαίσιο που επιχειρείται να διαμορφωθεί, συμπεραίνουμε εύκολα ότι οικονομική αυτοτέλεια σημαίνει οικονομική επιβάρυνση των ΑΕΙ και εξαναγκαστική λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια για να επιβιώσουν. Aξιολόγηση και κοινωνική λογοδοσία σημαίνει αυταρχικοποίηση της εσωτερικής λειτουργίας και αποκλειστική λογοδοσία στις επιχειρήσεις. Η διεθνοποίηση δεν είναι παρά η επιβολή των κριτηρίων της αγοράς, ενώ η σύνδεση με την κοινωνία και την οικονομία απλά παραπέμπει στην υποχρηματοδότηση και στις περικοπές.

Εμείς σαν Αριστερή Ενότητα, αλλά και πολλοί ανένταχτοι φοιτητές και φοιτήτριες, δυστυχώς, δεν κατέχουμε το μαγικό ραβδί για την επίλυση όλων αυτών των προβλημάτων. Επιλέγουμε και παρεμβαίνουμε στις “κοινωνικές” εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου, γιατί θεωρούμε πιο έντιμο να αναδεικνύουμε τα προβλήματα από το να τα κρύβουμε πίσω από χρωματιστές κορδέλες και λαμπερές εκδηλώσεις.

Ακτιβισμός στην ορκομωσία

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΑΣ
ΕΝΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ

Μια οποιαδήποτε ημέρα 2002-2010

9:00 πμ
Ξυπνάς το πρωί για να πας για μάθημα στην σχολή. Φτάνεις στην στάση και περιμένεις το λεωφορείο. Μάταια, γιατί ακόμα μια φορά δεν περνάει. Αναγκάζεσαι να πληρώσεις ταξί για να προλάβεις το μάθημα.

11:00 πμ
Πας στην γραμματεία να πάρεις μια βεβαίωση. Την παίρνεις με καθυστέρηση μιας εβδομάδας καθώς το προσωπικό της γραμματείας στο σύνολο του είναι ήδη απολυμένο και απλήρωτο.

3:00 μμ
Τελειώνεις το μάθημα και πας για φαγητό στην σίτιση. Παρόλο που το φαγητό ήρθε πριν λίγο, η υπάλληλος σου λέει ότι έχει περισσέψει μια μόνο μερίδα. Διαπιστώνεις ότι το φαγητό δεν τρώγεται και μένεις νηστικός.

4:00 μμ
Πας να συνεχίσεις μάθημα, το οποίο γίνεται σε μια από τις πολλές μικρές αίθουσες της σχολής. Δεν υπάρχει κενή θέση και αναγκάζεσαι να κάτσεις όρθιος.

7:00 μμ
Φεύγεις από την σχολή με τα πόδια περνώντας από έναν δρόμο χωρίς φώτα και πεζοδρόμιο. Σταματάς να πάρεις τα βιβλία που έχουν έρθει μόλις μια εβδομάδα πριν την εξεταστική.

7:45 μμ
Φτάνεις επιτέλους σπίτι. Εστίες δεν υπάρχουν και αναγκάζεσαι να πληρώνεις μια περιουσία για μια γκαρσονιέρα.

9:00 μμ
Πας στην δουλειά. Θα δουλέψεις μέχρι αργά το βράδυ ανασφάλιστος για ένα μεροκάματο.

Τελικά, μέσα σε μια ημέρα αναγκάστηκες να δουλέψεις για να πληρώσεις για “δωρεάν” σίτιση, στέγαση και μεταφορά...




Το πρώτο που θέλουμε να κάνουμε σε αυτό το κείμενο είναι να συγχαρούμε όλους του πτυχιούχους φοιτητές και τις οικογένειές τους που τόσα χρόνια μόχθησαν, στερήθηκαν και αγωνίστηκαν σκληρά να κατακτήσουν το πτυχίο τους και να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή τους. Τα συγχαρητήρια μας λοιπόν και καλή σταδιοδρομία σε αυτή την νέα προσπάθεια σας για εργασιακή καταξίωση που όλοι οι κυβερνώντες φρόντισαν να το στρώσουν όχι με ροδοπέταλα, όπως θα όφειλαν απέναντι στη νεολαία, αλλά με μεγαλύτερες στερήσεις και δυσκολίες και από τα φοιτητικά σας χρόνια…

Δυστυχώς, από την πλευρά μας αναγκαζόμαστε να κάνουμε αυτή την παρέμβαση μια τέτοια μέρα, γιατί η μοναδική περίπτωση να βρούμε κάποιους από τους υπεύθυνους είναι μόνο στις φιέστες και στις γιορτές που στήνει κάθε τόσο η Διοικούσα Επιτροπή του πανεπιστημίου μας (μιας και κανείς ποτέ τους δεν αξιώθηκε να έρθει έστω και μία μέρα στο πανεπιστήμιο). Επίσης επιλέξαμε αυτή την μέρα να μάθουν όλοι οι πραγματικοί ενδιαφερόμενοι (γονείς, φοιτητές, καθηγητές, εργαζόμενοι, πολίτες της Τρίπολης) κάποια πράγματα για το πανεπιστήμιο.

Η διορισμένη από το υπουργείο Παιδείας, Διοικούσα Επιτροπή, ενώ πρωταρχικό και κύριο μέλημα της θα έπρεπε να είναι η επίλυση των βασικών λειτουργιών του πανεπιστημίου (σίτιση, στέγαση, μεταφορές, μόνιμη πρόσληψη καθηγητών και διοικητικού προσωπικού, κτήρια κ.α.), το μόνο της άγχος είναι η καλύτερη εφαρμογή κάθε νόμου της σημερινής κυβέρνησης σε μια κατεύθυνση υποβάθμισης και κατάργησης της δημόσιας εκπαίδευσης. Γι' αυτό, άλλωστε, ενώ το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου διανύει πλέον το 8ο έτος λειτουργίας του, τα προβλήματα αντί να επιλύονται συνεχώς πολλαπλασιάζονται.

Αναλυτικότερα, για ακόμα μια χρονιά, πέραν της ανύπαρκτης φοιτητικής μέριμνας, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την απόλυση του διοικητικού και τεχνικού προσωπικού του πανεπιστημίου. Μια ενέργεια που οδηγεί στην παράλυση του πανεπιστημίου αν αναλογιστεί κανείς τον ρόλο του προσωπικού μέσα σε αυτό (λειτουργία γραμματείας, βιβλιοθήκης, εργαστηρίων κτλ). Σε συνδυασμό με την διαρκή καθυστέρηση μονιμοποίησης διδακτικού προσωπικού και την μη πρόσληψη συμβασιούχων καθηγητών για την πλήρη διεξαγωγή των μαθημάτων, μπορούμε να πούμε ότι το πανεπιστήμιο, δυστυχώς, υπολειτουργεί.

Αυτά τα προβλήματα, φυσικά δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους “αρμόδιους” για το πανεπιστήμιο (Διοικούσα Επιτροπή και Υπουργείο Παιδείας), είτε επιτηδευμένα για την προώθηση κάποιου νόμου, είτε άθελά τους λόγω υπέρμετρης αδιαφορίας. Όσον αφορά, το νέο Πρύτανη, ευχόμαστε και ελπίζουμε να παλέψει για την επίλυση των προβλημάτων του πανεπιστημίου με τόσο ζήλο όσο και για την εκλογή του.

Ακτιβισμός κατά την διάρκεια της ορκομωσίας

Κείμενο το οποίο μοιράστηκε στους παρευρισκομένους:


Το πρώτο που θέλουμε να κάνουμε σε αυτό το κείμενο είναι να συγχαρούμε όλους του πτυχιούχους φοιτητές και τις οικογένειές τους που τόσα χρόνια μόχθησαν, στερήθηκαν και αγωνίστηκαν σκληρά να κατακτήσουν το πτυχίο τους και να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή τους. Τα συγχαρητήρια μας λοιπόν και καλή σταδιοδρομία σε αυτή την νέα προσπάθεια σας για εργασιακή καταξίωση που όλοι οι κυβερνώντες φρόντισαν να το στρώσουν όχι με ροδοπέταλα, όπως θα όφειλαν απέναντι στη νεολαία, αλλά με μεγαλύτερες στερήσεις και δυσκολίες και από τα φοιτητικά σας χρόνια… Συγχαρητήρια...

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (Πα.Πελ) διανύει αισίως το 7ο έτος λειτουργίας του... Όλοι μας θα περιμέναμε ως φυσικό επόμενο, μετά τις πρώτες δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε, ότι πλέον θα ήταν σε θέση να έχει λήξει βασικά ζητήματα για την φοιτητική - και όχι μόνο- κοινότητα... Αντί αυτού, αυτό που μπορεί να παρατηρήσει κανείς δια γυμνού οφθαλμού είναι η δημιουργία νέων προβλημάτων και όξυνση όλων αυτών που ήδη αντιμετωπίζαμε τόσα χρόνια.

Δυστυχώς, από την πλευρά μας αναγκαζόμαστε να κάνουμε αυτή την παρέμβαση μια τέτοια μέρα, γιατί η μοναδική περίπτωση να βρούμε κάποιους από τους υπεύθυνους είναι μόνο στις φιέστες και στις γιορτές που στήνει κάθε τόσο η Διοικούσα Επιτροπή του πανεπιστημίου μας (μιας και κανείς ποτέ τους δεν αξιώθηκε να έρθει έστω και μία μέρα στο πανεπιστήμιο). Επίσης επιλέξαμε αυτή την μέρα να μάθουν όλοι οι πραγματικοί ενδιαφερόμενοι (γονείς, φοιτητές, καθηγητές, εργαζόμενοι, πολίτες της Τρίπολης) κάποια πράγματα για το πανεπιστήμιο. Όλοι αυτοί οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης, που φυσικά δεν είναι λίγοι, δηλαδή όλες οι κυβερνήσεις των προηγούμενων χρόνων, το Υπουργείο Παιδείας, βουλευτές του νομού, η διορισμένη από το ΥΠΕΠΘ Διοικούσα Επιτροπή, αλλά φυσικά και οι τοπικοί φορείς της περιοχής όπως περιφερειάρχης, νομαρχία και δήμος, φέρουν σημαντικό κομμάτι ευθύνης γιατί με κινήσεις που άλλες φορές ήταν επιτηδευμένες και άλλες, δυστυχώς, αποτέλεσμα της απλής και κραυγαλέας αδιαφορίας τους, έχουν φέρει το ΠαΠελ σε μία κρίσιμη κατάσταση.

Αναλυτικότερα, η διορισμένη από την εκάστοτε κυβέρνηση Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.), ενώ σαν στόχο θα έπρεπε να έχει τη δυνατόν συντομότερη αυτονόμηση του πανεπιστημίου αλλά και την επίλυση βασικών λειτουργιών ενός πανεπιστημίου (π.χ. σίτιση, στέγαση, ενίσχυση φοιτητών, αξιοκρατική και μόνιμη πρόσληψη καθηγητών και διοικητικού προσωπικού, κτήρια κ.α.), το μόνο της άγχος είναι η καλύτερη εφαρμογή κάθε νόμου της σημερινής κυβέρνησης για το χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (νόμων που έχουν καταδικαστεί από τον φοιτητικό κίνημα, από την ΠΟΣΔΕΠ , την εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και την συνείδηση του κόσμου) σε μία κατεύθυνση υποβάθμισης και κατάργησης της δημόσιας εκπαίδευσης, νόμοι που απορρέουν από τις ίδιες πολιτικές που έχουν φέρει το πανεπιστήμιό μας σε αδιέξοδο, που έχουν φυσικά σαν αρχή την υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου μας και στόχο την πλήρη ιδιωτικοποίησή του.

Οι βουλευτές του νομού, με πρώτο τον υφυπουργό Παιδείας κ. Λυκουρέτζο (ο οποίος παρεμπίπτοντος δεν γνώριζε καν πόσα τμήματα έχει το πανεπιστήμιο στην Τρίπολη (!!!) σε μία συνάντηση που είχε ο φοιτητικός σύλλογος μαζί του - μία συνάντηση που την κυνηγούσαμε καθημερινά για ένα μήνα και που φυσικά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα), βλέπουν το ΠαΠελ σαν έναν ακόμα τρόπο να προβληθούν στις τηλεοράσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, πάντα για ψηφοθηρικούς λόγους και όχι για να λύσουν κάποιο πρόβλημα. Χρησιμοποιούν το πανεπιστήμιο για διάφορες «διευκολύνσεις» ψηφοφόρων τους, για τις δημόσιες σχέσεις τους (όπως π.χ. το διορισμό του εφοπλιστή Κωνσταντακόπουλου στη Δ.Ε.) και ποτέ για να το βοηθήσουν στις ανάγκες που έχει.. Και πως θα μπορούσαν άλλωστε, όταν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι και τα κόμματα στα οποία ανήκουν, που με τις πολιτικές τους έχουν φέρει σε αυτή την δύσκολη θέση και το ΠαΠελ αλλά και όλα τα πανεπιστήμια της χώρας.

Και αν από διορισμένους ανθρώπους, όπως αυτοί τις Διοικούσας Επιτροπής και από βουλευτές που χρησιμοποιούν το πανεπιστήμιο σαν μέσο προβολής ήταν κάτι που το έχουμε ξαναδεί σε διάφορες άλλες εκφάνσεις της κοινωνίας μας, μεγάλο σκεπτικισμό μας δημιουργεί η στάση των τοπικών φορέων της πόλης και του νομού... Ο νυν δήμαρχος κ.Κοτσιάνης όπως και ο πρώην δήμαρχος της Τρίπολης, ποτέ μα ποτέ δεν συναντήθηκαν με πρωτοβουλία δικιά τους για διάφορα ζητήματα του πανεπιστημίου με τους φοιτητικούς συλλόγους (όπως π.χ. ο επικίνδυνος και μη πεζοδρομημένος δρόμος προς το πανεπιστήμιο, η διάθεση χώρων για την διευκόλυνση διαφόρων δραστηριοτήτων του πανεπιστημίου, την βοήθεια που θα μπορούσε να παρέχει ο δήμος με την μεταφορά των φοιτητών, την διευκόλυνση φοιτητών -φιλοξενούμενων στην τελική σε αυτή την πόλη- σε διάφορους τομείς της καθημερινότητάς τους). Ειδικά ο πρώην δήμαρχος κ.Σωτηρόπουλος θα μας μείνει αξέχαστος όταν σε συναντήσεις μας –πάλι με δική μας πρωτοβουλία- για να του παραθέσουμε τα παραπάνω μας απαντούσε ότι «…η πόλη πληρώνει το τίμημα των πολιτιστικών εκδηλώσεων του πανεπιστημίου…» και ότι «…καλύτερα θα ήταν ο στρατός να είχε δώσει τα οικόπεδα ανέγερσης των νέων κτηρίων του ΠαΠελ σε βοσκούς να βοσκούν τα πρόβατά τους…»!!! Τα ίδια φυσικά ισχύουν για την νομαρχία και την περιφέρεια Πελοποννήσου…

Δυστυχώς αυτές είναι οι πικρές αλήθειες για το ΠαΠελ... και ακόμη χειρότερα! Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν κανείς φοιτητής δεν γνωρίζει τα πρόσωπα των περισσοτέρων της Δ.Ε, των βουλευτών και των τοπικών αρχόντων… Δεν είναι τυχαίο γιατί ποτέ κανείς τους δεν ήρθε μια μέρα στο πανεπιστήμιο, να ρωτήσει πως μπορούν και γίνονται μαθήματα όταν δεν υπάρχουν λεφτά για καθηγητές, πως μπορούν καθηγητές που αμείβονται μέχρι και με 57€ το μήνα να κάνουν καλά τη δουλεία τους, πως μπορούν οι εργαζόμενοι του πανεπιστημίου να εργαστούν όταν είναι οι ίδιοι όμηροι κάθε κυβέρνησης και δέχονται απειλές για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας τους, γιατί ποτέ κανείς τους δεν έφαγε από την σίτιση που τρώνε καθημερινά οι φοιτητές, κανείς τους δεν ενδιαφέρθηκε γενικότερα ούτε για την εκπαίδευση ούτε για το ΠαΠελ...

Κατάληψη της Δημοτικής ραδιοφωνίας Τρίπολης

Σε κατάληψη της Δημοτικής ραδιοφωνίας προχώρησε η επιτροπή κατάληψης των σχολών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στην Τρίπολη, θέλοντας με αυτό τον τρόπο ναεκφράσουμε τα αιτήματα μας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στις σχολές μας.

Όποιος/α επιθυμεί μπορεί να ακούσει την παρέμβαση στο link :

http://rapidshare.com/files/174549139/drt_18-12-08.mp3

Συλλογική Απάντηση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

Η Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, συνεδρίασε σήμερα 26/05/2008 σε γραφεία στο κέντρο της Αθήνας, εκτός ασύλου, με θέμα την συγκρότηση τετραετούς αναπτυξιακού προγράμματος. Ως Αριστερή Ενότητα κάναμε δυναμική παρέμβαση με αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων και μπλοκάραμε την διαδικασία.

Ο μόνος σύμμαχος του Υπουργείου Παιδείας φαίνεται πλέον να είναι μόνο τα διορισμένα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής, καθώς όλη η ακαδημαϊκή κοινότητα έχει πάρει ξεκάθαρη θέση ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Αξιοσημείωτο είναι ότι μέλος της Δ.Ε είναι και ο επιχειρηματίας κ. Κωνσταντακόπουλος κάτι που φανερώνει τη κατεύθυνση στην οποία το Πανεπιστήμιο θα λειτουργήσει με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια.

Σε κάθε προσπάθεια να εφαρμόσουν οποιαδήποτε πτυχή του νόμου-πλαίσιο θα βρισκόμαστε απέναντι τους για να υπερασπιστούμε το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

26/05/2008
Αριστερή Ενότητα

Ο αγώνας για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο συνεχίζεται...

Η παρουσία του Υφυπουργού Παιδείας Α.Λυκουρέτζου στην ορκωμοσία αποφοίτων του Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στο Πνευματικό Κέντρο της Τρίπολης, συνοδεύτηκε από τις έντονες διαμαρτυρίες των φοιτητών. Οι φοιτητές μέλη της Αριστερής Ενότητας διαμαρτυρήθηκαν για τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό του Πανεπιστημίου που είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει στην απώλεια του χειμερινού εξαμήνου καθώς και για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου με την μορφή μαθημάτων αλυσίδας.

Οι ευθύνες για τις ελλείψεις αυτές βαραίνουν την ίδια την κυβέρνηση καθώς η πολιτική της συνεχίζει να υποβαθμίζει το επίπεδο της Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, παρά τις μεγαλόσχημες δηλώσεις της περί αναβάθμισης των πανεπιστημίων.

Και ενώ οι κατηγορίες απέναντι στο πανεκπαιδευτικό κίνημα πέρσι έκαναν λόγο για αργόσχολους φοιτητές που επιδιώκουν την στασιμότητα, οι αγώνες και οι διεκδικήσεις των φοιτητών για την αναβάθμιση της ποιότητας σπουδών θα συνεχίζεται αταλάντευτη και θα αποδεικνύει την προσπάθεια συκοφάντησης ενός κινήματος που διεκδικεί ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο.