Ακτιβισμός στην ορκομωσία

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΑΣ
ΕΝΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ

Μια οποιαδήποτε ημέρα 2002-2010

9:00 πμ
Ξυπνάς το πρωί για να πας για μάθημα στην σχολή. Φτάνεις στην στάση και περιμένεις το λεωφορείο. Μάταια, γιατί ακόμα μια φορά δεν περνάει. Αναγκάζεσαι να πληρώσεις ταξί για να προλάβεις το μάθημα.

11:00 πμ
Πας στην γραμματεία να πάρεις μια βεβαίωση. Την παίρνεις με καθυστέρηση μιας εβδομάδας καθώς το προσωπικό της γραμματείας στο σύνολο του είναι ήδη απολυμένο και απλήρωτο.

3:00 μμ
Τελειώνεις το μάθημα και πας για φαγητό στην σίτιση. Παρόλο που το φαγητό ήρθε πριν λίγο, η υπάλληλος σου λέει ότι έχει περισσέψει μια μόνο μερίδα. Διαπιστώνεις ότι το φαγητό δεν τρώγεται και μένεις νηστικός.

4:00 μμ
Πας να συνεχίσεις μάθημα, το οποίο γίνεται σε μια από τις πολλές μικρές αίθουσες της σχολής. Δεν υπάρχει κενή θέση και αναγκάζεσαι να κάτσεις όρθιος.

7:00 μμ
Φεύγεις από την σχολή με τα πόδια περνώντας από έναν δρόμο χωρίς φώτα και πεζοδρόμιο. Σταματάς να πάρεις τα βιβλία που έχουν έρθει μόλις μια εβδομάδα πριν την εξεταστική.

7:45 μμ
Φτάνεις επιτέλους σπίτι. Εστίες δεν υπάρχουν και αναγκάζεσαι να πληρώνεις μια περιουσία για μια γκαρσονιέρα.

9:00 μμ
Πας στην δουλειά. Θα δουλέψεις μέχρι αργά το βράδυ ανασφάλιστος για ένα μεροκάματο.

Τελικά, μέσα σε μια ημέρα αναγκάστηκες να δουλέψεις για να πληρώσεις για “δωρεάν” σίτιση, στέγαση και μεταφορά...




Το πρώτο που θέλουμε να κάνουμε σε αυτό το κείμενο είναι να συγχαρούμε όλους του πτυχιούχους φοιτητές και τις οικογένειές τους που τόσα χρόνια μόχθησαν, στερήθηκαν και αγωνίστηκαν σκληρά να κατακτήσουν το πτυχίο τους και να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή τους. Τα συγχαρητήρια μας λοιπόν και καλή σταδιοδρομία σε αυτή την νέα προσπάθεια σας για εργασιακή καταξίωση που όλοι οι κυβερνώντες φρόντισαν να το στρώσουν όχι με ροδοπέταλα, όπως θα όφειλαν απέναντι στη νεολαία, αλλά με μεγαλύτερες στερήσεις και δυσκολίες και από τα φοιτητικά σας χρόνια…

Δυστυχώς, από την πλευρά μας αναγκαζόμαστε να κάνουμε αυτή την παρέμβαση μια τέτοια μέρα, γιατί η μοναδική περίπτωση να βρούμε κάποιους από τους υπεύθυνους είναι μόνο στις φιέστες και στις γιορτές που στήνει κάθε τόσο η Διοικούσα Επιτροπή του πανεπιστημίου μας (μιας και κανείς ποτέ τους δεν αξιώθηκε να έρθει έστω και μία μέρα στο πανεπιστήμιο). Επίσης επιλέξαμε αυτή την μέρα να μάθουν όλοι οι πραγματικοί ενδιαφερόμενοι (γονείς, φοιτητές, καθηγητές, εργαζόμενοι, πολίτες της Τρίπολης) κάποια πράγματα για το πανεπιστήμιο.

Η διορισμένη από το υπουργείο Παιδείας, Διοικούσα Επιτροπή, ενώ πρωταρχικό και κύριο μέλημα της θα έπρεπε να είναι η επίλυση των βασικών λειτουργιών του πανεπιστημίου (σίτιση, στέγαση, μεταφορές, μόνιμη πρόσληψη καθηγητών και διοικητικού προσωπικού, κτήρια κ.α.), το μόνο της άγχος είναι η καλύτερη εφαρμογή κάθε νόμου της σημερινής κυβέρνησης σε μια κατεύθυνση υποβάθμισης και κατάργησης της δημόσιας εκπαίδευσης. Γι' αυτό, άλλωστε, ενώ το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου διανύει πλέον το 8ο έτος λειτουργίας του, τα προβλήματα αντί να επιλύονται συνεχώς πολλαπλασιάζονται.

Αναλυτικότερα, για ακόμα μια χρονιά, πέραν της ανύπαρκτης φοιτητικής μέριμνας, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την απόλυση του διοικητικού και τεχνικού προσωπικού του πανεπιστημίου. Μια ενέργεια που οδηγεί στην παράλυση του πανεπιστημίου αν αναλογιστεί κανείς τον ρόλο του προσωπικού μέσα σε αυτό (λειτουργία γραμματείας, βιβλιοθήκης, εργαστηρίων κτλ). Σε συνδυασμό με την διαρκή καθυστέρηση μονιμοποίησης διδακτικού προσωπικού και την μη πρόσληψη συμβασιούχων καθηγητών για την πλήρη διεξαγωγή των μαθημάτων, μπορούμε να πούμε ότι το πανεπιστήμιο, δυστυχώς, υπολειτουργεί.

Αυτά τα προβλήματα, φυσικά δημιουργήθηκαν από τους ίδιους τους “αρμόδιους” για το πανεπιστήμιο (Διοικούσα Επιτροπή και Υπουργείο Παιδείας), είτε επιτηδευμένα για την προώθηση κάποιου νόμου, είτε άθελά τους λόγω υπέρμετρης αδιαφορίας. Όσον αφορά, το νέο Πρύτανη, ευχόμαστε και ελπίζουμε να παλέψει για την επίλυση των προβλημάτων του πανεπιστημίου με τόσο ζήλο όσο και για την εκλογή του.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ – ΕΞΠΡΕΣ . . .

Φτάνοντας στο τέλος του χειμερινού εξαμήνου, το πρόγραμμα της εξεταστικής ανακοινώνεται μόλις δύο εβδομάδες πριν την έναρξή της. Η Προσωρινή Γενική Συνέλευση του τμήματος αγνοώντας τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου και τις πιέσεις του φοιτητικού συλλόγου για έγκαιρη ανακοίνωση του προγράμματος της εξεταστικής, για ακόμα μια φορά, καθυστέρησε χαρακτηριστικά την ανακοίνωσή του. Το χρονικό των κινήσεων του διοικητικού συμβουλίου για το πρόγραμμα έχει ως εξής:
Παρασκευή 18/12/2009 : Πραγματοποιείται Δ.Σ. με σκοπό την ενημέρωση από τους φοιτητικούς εκπροσώπους για την επικείμενη Π.Γ.Σ του τμήματος, η οποία περιελάμβανε και το θέμα της εξεταστικής. Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα, οι φοιτητικοί εκπρόσωποι να προτείνουν η διάρκεια της εξεταστικής περιόδου να είναι τρεις εβδομάδες.
Δευτέρα 21/12/2009 : Πραγματοποιείται Π.Γ.Σ. όπου και τίθεται το θέμα της εξεταστικής. Οι προτάσεις των καθηγητών είναι είτε εξεταστική από 8/2 έως 26/2, είτε από 16/2 έως 26/2 με μια εβδομάδα κενή από 8-12/2. Η απόφαση που πάρθηκε είναι η εξεταστική να διαρκέσει από 16/2 μέχρι 26/2 συμπεριλαμβανομένης της κενής εβδομάδας. Οι φοιτητικοί εκπρόσωποι δεν μεταφέρουν την απόφαση του Δ.Σ., όπως είναι υποχρεωμένοι.
Δευτέρα 11/1/2010 : Συγκαλείται Δ.Σ. και οι φοιτητικοί εκπρόσωποι ενημερώνουν για τις αποφάσεις της Π.Γ.Σ. Η θέση της ΔΑΠ είναι απόλυτα σύμφωνη με την απόφαση της Π.Γ.Σ. πιστεύοντας πως η κενή εβδομάδα θα είναι για το συμφέρον των φοιτητών, αγνοώντας το γεγονός ότι η εξεταστική θα διαρκέσει εννέα μέρες. Η θέση της ΑΡΕΝ είναι κατά της απόφασης και προτείνει τρεις εβδομάδες. Η ΠΑΣΠ δεν τοποθετήθηκε ξεκάθαρα επί του θέματος. Έπειτα από πολλές πιέσεις, το Δ.Σ. συμφωνεί στις τρεις εβδομάδες εξεταστικής και ορίζει τριμελής επιτροπή - με εκπροσώπους από ΑΡΕΝ, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ - για να συναντηθούν με τον πρόεδρο του τμήματος και να του μεταφέρουν την απόφαση. Κάτι το οποίο δεν συνέβη ποτέ, αφού οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ-ΠΑΣΠ μετέφεραν εντελώς παράνομα τις δικές τους προτάσεις και όχι την απόφαση που είχε παρθεί. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής είναι η περίοδος της εξεταστικής να είναι από 11-26/2, δίνοντας μαθήματα και τα Σάββατα.
Τρίτη 19/1/2010 : Για ακόμα μια φορά, πραγματοποιείται Δ.Σ. Η ΑΡΕΝ εμμένοντας στην αρχική της θέση, ξανακατεβάζει πρόταση απαιτώντας αδιαπραγμάτευτα τρεις καθαρές εβδομάδες εξεταστικής, αφαιρώντας τα Σάββατα. Η ΠΑΣΠ είναι υπέρ στη διεξαγωγή εξετάσεων τα Σάββατα και αντιπροτείνει να «κοπούν» άλλες δύο μέρες από την κενή εβδομάδα και να ξεκινήσει η εξεταστική στις 9/2. Η στάση της ΠΚΣ είναι κατά και των δύο προτάσεων, χωρίς να προτείνει κάτι πιο συγκεκριμένο. Μετά από πολλές αναδιπλώσεις, η ΔΑΠ κατέληξε σε συμφωνία με την πρόταση της ΠΑΣΠ, ξεχνώντας πολύ γρήγορα το «συμφέρον» των φοιτητών.
Η νέα πρόταση του Δ.Σ. για έναρξη της εξεταστικής στις 9/2 απορρίπτεται από τους καθηγητές εντελώς αναίτια. Μας προξενεί μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι οι καθηγητές δεν έκαναν δεκτή τη πρόταση αυτή υποστηρίζοντας θερμά την εξεταστική-εξπρές εις βάρος των φοιτητών. Επίσης ερωτηματικά δημιουργούνται από τη στάση των μόνιμων καθηγητών (ΔΕΠ), που όλα τα μαθήματά τους εξετάζονται μέσα σε μια μέρα.
Το συμπέρασμα από όλα αυτά; Οι φοιτητικοί εκπρόσωποι, τα τελευταία χρόνια, είναι απλά διακοσμητικά στοιχεία του συλλόγου, δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα των φοιτητών και δεν διεκδικούν τα αυτονόητα. Συμπρωταγωνιστές σε αυτό το θέατρο του παραλόγου είναι και οι συνάδελφοι της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, που συνεχίζουν να αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες των φοιτητών και τα πάγια δικαιώματά τους. Η αυλαία του θεάτρου αυτού, πέφτει με τα συγχαρητήρια της ΔΑΠ προς την ΠΑΣΠ για την άριστη συνεργασία τους!!!
Και επειδή εμείς δεν έχουμε μάθει να παίζουμε τέτοιου είδους ρόλους, σαν Αριστερή Ενότητα θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, διανύοντας τον 8ο χρόνο λειτουργίας του, επιτέλους αυτονομείται! Τόσα χρόνια η διορισμένη, από την εκάστοτε κυβέρνηση, Διοικούσα Επιτροπή είχε υπό τον έλεγχο της την τύχη του Πανεπιστημίου. Μια Διοικούσα Επιτροπή που από την πρώτη μέρα διοίκησής της έθεσε σαν πρωταρχικό στόχο την εξυπηρέτηση προσωπικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, εφαρμόζοντας κάθε αντιδραστικό και αντιεκπαιδευτικό νόμο, που καταπατούσε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των φοιτητών. Αποτελούσε αδιαμφισβήτητα την κύρια πηγή προβλημάτων, καθώς υποβάθμιζε συνεχώς το ρόλο και το χαρακτήρα του δημόσιου πανεπιστημίου και καθυστερούσε σκόπιμα την αυτονόμησή του.
Στο παραπάνω πλαίσιο, δυστυχώς, κινούνται και οι δύο υποψήφιοι πρυτάνεις, αφού συμμετείχαν επί χρόνια στη Διοικούσα Επιτροπή. Παρατηρώντας τις βασικές τους θέσεις εντοπίζουμε τεράστιες ομοιότητες και ελάχιστες διαφορές. Βλέπουμε να συμφωνούν απόλυτα με την σύνταξη του εσωτερικού κανονισμού του πανεπιστημίου, ο όποιος πέραν όλων των άλλων προβλέπει και την ποινικοποίηση του αγώνα των φοιτητών, να υποστηρίζουν με ιδιαίτερο ζήλο το νόμο πλαίσιο και την αξιολόγηση, που είναι αντίθετοι με τα συμφέροντά μας, ενώ δεν φαίνεται να «ενοχλούνται» από την ύπαρξη του τετραετούς προγραμματισμού, που εντελώς αντιδημοκρατικά η Διοικούσα Επιτροπή ενέκρινε και απέστειλε στο υπουργείο Παιδείας. Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα κανένας από τους δύο δεν υπόσχεται δημόσια και δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορά για όλες και όλους.
Αλήθεια, κ. Παπαθεοδώρου πως θα είναι «ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΥΡΙΟ» όταν συμφωνείται με την ύπαρξη των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και την εξίσωση των πτυχίων τους με αυτά των Α.Ε.Ι, ενώ παράλληλα συμφωνείται και με τον περιορισμό του ασύλου όπως ορίζει ο νόμος πλαίσιο;
Αλήθεια κ. Ξανθάκη-Καραμάνου ποιο είναι το «ΟΡΑΜΑ» και ποιες οι «ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ» για το πανεπιστήμιο, όταν αναδιπλώνεστε συνεχώς για πολύ σοβαρά θέματα, όπως αυτό του ασύλου, και κλείνεται τα μάτια στις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων, που αντιτίθενται στην εφαρμογή των αντιεκπαιδευτικών νόμων, προτιμώντας την εξυπηρέτηση των πολιτικών σας συμφερόντων;
Εμείς, σαν Αριστερή Ενότητα θέτουμε ως κύριο και πρωταρχικό στόχο την προάσπιση και τη διεκδίκηση των συμφερόντων της φοιτητικής κοινότητας. Επιλέγουμε να συμμετέχουμε στην διαδικασία των πρυτανικών εκλογών, διαφωνώντας με τακτικές αποχής, καθώς είναι αναφαίρετο το δικαίωμα των φοιτητών να συμμετέχουν σε μία δημοκρατική διαδικασία εκλογής των προσώπων που θα καταλάβουν καίριες θέσεις στη διοίκηση του πανεπιστημίου μας. Δεν τρέφουμε αυταπάτες πως με την αυτονόμηση του πανεπιστημίου θα λυθούν αυτόματα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε και να διεκδικούμε ένα καλύτερο πανεπιστήμιο. Ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο, που θα βασίζεται στο συμφέρον του φοιτητή, θα στηρίζεται στην αξιοκρατία και θα λειτουργεί απαλλαγμένο από κάθε μορφής πελατειακές σχέσεις.
Επειδή δεν έχουμε μάθει να κάνουμε εκπτώσεις στα όνειρα και στις διεκδικήσεις μας, σας καλούμε να αναλογιστείτε τη στάση και τις θέσεις των δύο υποψηφίων και θέτουμε την επιλογή στη κρίση σας. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως όταν μας «προσφέρουν» δύο επιλογές, εμείς μπορούμε να επιλέξουμε και την τρίτη…

Δεν υπάρχουν σκέψεις επαναστατικές, μόνο πράξεις!!!

Διανύοντας το 8ο έτος λειτουργίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, για ακόμα μια φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα των συμβασιούχων διοικητικών υπαλλήλων. Άτομα που από την πρώτη μέρα, καλύπτουν σημαντικές θέσεις και εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία του πανεπιστήμιου μας, παραμένοντας ωστόσο υπό την εργασιακή ομηρία μιας σύμβασης. Η διορισμένη από το υπουργείο Παιδείας, Διοικούσα Επιτροπή, αδιαφορώντας εξ’ αρχής για το πρόβλημα των συμβάσεών τους και παρά το γεγονός ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, δεν έκανε την παραμικρή ενέργεια για τη μονιμοποίησή τους. Το σενάριο, βέβαια, σε αυτό το θέατρο του παραλόγου δεν θα μπορούσαν να το γράψουν άλλοι από τις εκάστοτε κυβερνήσεις των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, με πιστό ακόλουθο τη Διοικούσα Επιτροπή, παίζουν παιχνίδια συμφερόντων στις πλάτες των εργαζομένων και των φοιτητών.

Ένω αυτό το πρόβλημα παραμένει άλυτο και διογκώνεται συνεχώς, οι συνάδελφοι της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ και της ΠΑΣΠ επιλέγουν το ρόλο του θεατή. Σήμερα, 7 χρόνια μετά, που το πρόβλημα έχει φτάσει σε κρίσιμο και οριακό σημείο συνεχίζουν να εθελοτυφλούν. Οι εκπρόσωποί τους στο ΔΣ του Οικονομικού, αποφάσισαν από κοινού την υποκριτική «στήριξή» τους στον αγώνα των συμβασιούχων ΑΛΛΑ… μέχρι τη Δευτέρα 23/11!!! Τρομοκρατώντας τους φοιτητές για ενδεχόμενη απώλεια του εξαμήνου, απηύθυναν «αυθόρμητο» κάλεσμα για παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τη ΣΘΕΤ, υπογράφοντας εντελώς παράνομα και χωρίς καμία απόφαση ως Δ.Σ. Οικονομικού και φοιτητικοί εκπρόσωποι όλων των τμημάτων.

Το κερασάκι στην τούρτα, ήρθε να βάλει φοιτητικός εκπρόσωπος του τμήματος Υπολογιστών και μέλος της «Ανεξάρτητης» Ένωσης Φοιτητών (ΑΝΕΦ), ο οποίος χωρίς απόφαση γενικής συνέλευσης, επικαλούμενος μια «εξουσία» που δεν υφίσταται, αυτή του εκπροσώπου, και αγνοώντας την άποψη του άλλου εκπροσώπου, συνυπέγραψε την παραπάνω απόφαση.

Χωρίς καμία, λοιπόν, επίσημη απόφαση, επιχείρησαν με παράσταση διαμαρτυρίας την Δευτέρα 23/11, να «σπάσουν» την κατάληψη των συμβασιούχων, παραβλέποντας πως αυτή η πράξη αποτελεί υποβάθμιση του ρόλου του πανεπιστημιακού ασύλου.

Δυστυχώς, κάποιοι συνάδελφοι που «ενδιαφέρονται» για το συμφέρον των φοιτητών και έχουν εκλεγεί σε θέσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και φοιτητικών εκπροσώπων, δεν έχουν αντιληφθεί το ρόλο και την ευθύνη που έχουν απέναντι στους φοιτητές. Τους καλούμε, λοιπόν, να αναλογιστούν τις συνέπειες των πράξεών τους και να κάνουν την αυτοκριτική τους ξεκινώντας από την στάση που έχουν κρατήσει για τα πολύ σοβαρά και ζωτικής σημασίας προβλήματα του πανεπιστημίου μας.

Η Αριστερή Ενότητα είναι μια αυτόνομη, αριστερή, ριζοσπαστική παράταξη που η επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν την φοιτητική κοινότητα αποτελούν αδιαπραγμάτευτο στόχο της. Δεν έμεινε και δεν μπορεί να μείνει αμέτοχη στις εξελίξεις. Θέλοντας λοιπόν να αποφύγουμε την πιθανή παρερμηνεία των θέσεών μας, η θέση της Αριστερής Ενότητας είναι συμπαράσταση και συμμετοχή στο δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων με παράλληλη διεκδίκηση για τη διασφάλιση του εξαμήνου. Οι νικηφόροι αγώνες του παρελθόντος μας δείχνουν ότι κανένα εξάμηνο δεν χάνεται αν το διεκδικήσουμε μαζικά. Γιατί...

Η δράση δεν πρέπει να είναι αντίδραση, αλλά δημιουργία...

Πρόταση για την Έκτακτη Γενική Συνέλευση Συμβασιούχων Υπαλλήλων

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ύστερα απο απόφαση του συλλόγου συμβασιούχων τεχνικών και διοικητικών υπαλλήλων τελεί υπό κατάληψη απο τη Δευτέρα 9/11 μέχρι και σήμερα, Τρίτη 24/11. Η κατάληψη των σχολών, που πλέον έφτασε το χρονικό όριο που προβλέπει ο -καταδικαστέος- νόμος πλαίσιο, φαίνεται να μην αποδίδει σαν μορφή πάλης, καθώς αυτό το διάστημα ο δίκαιος αγώνας των συμβασιούχων δεν έχει δικαιωθεί και το διδακτικό εξάμηνο απειλείται.

Η Αριστερή Ενότητα συνεχίζει να στηρίζει τον δίκαιο και διαρκές αγώνα των συμβασιούχων υπαλλήλων που είναι κοινός με αυτών των φοιτητών καθώς έχουν κοινό εχθρό. Τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ όπου δεκαετίες τώρα απαξιώνουν συνεχώς τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, θεσπίζουν νόμους που περιορίζουν το αναυθαίρετο δικαίωμα της διαμαρτυρίας και κινητοποίησης, έχουν χιλιάδες εργαζομένους επί χρόνια όμηρους σε προγράμματα stage και τώρα τους πετάνε στο δρόμο.

Οι αγώνες των φοιτητών και των εργαζομένων είναι κοινοί και πρέπει να χαρακτηρίζονται όχι μονο μέσα από ψηφίσματα στήριξης, αλλά από κοινές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

· Διακοπή των καταλήψεων σε αίθουσες όπου πραγματοποιούνται μαθήματα, ενώ παράλληλα να συνεχιστεί σε χώρους εργασίας των συμβασιούχων.

· Κατάληψη του κτηρίου της Πρυτανείας με κοινή συμμετοχή υπαλλήλων – φοιτητών, αν παρθούν αντίστοιχες αποφάσεις από τους φοιτητικούς συλλόγους.

· Συμμετοχή των φοιτητών σε οποιαδήποτε καλέσματα για κοινή δράση από τον σύλλογο συμβασιούχων.

Ανακοίνωση για την ΕΦΕΕ

Χρόνια τώρα η μη συγκρότηση κεντρικών οργάνων και διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος έχει λειτουργήσει αντικειμενικά υπέρ της απολιτικοποίησης, της δημιουργίας μηχανισμών, της ανυπαρξίας κεντρικής τοποθέτησης, της αποποίησης ευθυνών κυβερνητικών παρατάξεων (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) για όσα γίνονται ή δεν γίνονται στον φοιτητικό χώρο. Δεν είναι τυχαίο ότι τα χρόνια της ανυπαρξίας της ΕΦΕΕ είναι τα χρόνια της κυριαρχίας της ΔΑΠ (κατά κύριο λόγο) και της ΠΑΣΠ.

Η ανασύσταση της ΕΦΕΕ δεν αφορά την ανάγκη ύπαρξης κεντρικού εκφραστή ή ακόμη χειρότερα συνομιλητή της κυβέρνησης. Ο κεντρικός εκφραστής σε κάθε περίοδο ήταν είναι και θα είναι οι γενικές συνελεύσεις. Για μας οι εκπρόσωποι είναι χρήσιμοι μόνο στο βαθμό που βοηθούν, που χρησιμοποιούνται για να ενεργοποιήσουν και να ενώσουν φοιτητές.

Φέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά έγινε προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ, πράγμα που έχει να κάνει κυρίως με την αλλαγή της κυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να πείσει πως έχει μετανιώσει για το νεοφιλελεύθερο παρελθόν του φέρνοντας στο προσκήνιο τον «εκδημοκρατισμό» του πανεπιστημίου μέσα από την ανασύσταση οργάνων που στο παρελθόν είχαν κάποιο κύρος.

Ενώ, εδώ και μέρες βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία για την σύγκληση πανσπουδαστικού συνεδρίου που θα οδηγούσε στην ανασύσταση της Ε.Φ.Ε.Ε. Παρά τις συνεχείς συνεδριάσεις της τεχνικής γραμματείας μια μέρα πριν την συμφωνημένη διεξαγωγή του σπουδαστικού συνεδρίου, η ΠΑΣΠ είναι επί της ουσίας αυτή που ακυρώνει τη διεξαγωγή του. Ξέρει ότι η ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ θα την ταυτίσει με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές της κυβέρνησης, την στιγμή που στις σχολές παίζει το χαρτί του "άλλο ΠΑΣΠ άλλο ΠΑΣΟΚ". Και δεν θέλει να χρεωθεί είτε μια κεντρική σύγκρουση με το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που πιεστεί από το φοιτητικό σώμα - ειδικά σήμερα που η κυβέρνηση θέλει να παρουσιάζεται ως "νέα και άφθαρτη", αλλά ούτε και να ταυτιστεί στα μάτια των φοιτητών ως τσιράκι της κυβέρνησης, υπερασπιζόμενη κεντρικά τις αντιδημοφιλείς επιλογές της Διαμαντοπούλου.

Είναι σαφές ότι η ΠΑΣΠ τελικά επιλέγει να εμποδίσει κάθε κεντρική διαδικασία που θα την υποχρεώσει να τοποθετηθεί πολιτικά. Σε αντίθεση με τα κροκοδείλια δάκρυα που από πέρυσι χύνει το ΠΑΣΟΚ και ο Πρωθυπουργός για την Ε.Φ.Ε.Ε. η κυβερνητική παράταξη μετέτρεψε τη διαδικασία ανασυγκρότησή της σε θέατρο του παραλόγου παίζοντας κρυφτούλι πίσω από τη στάση της ΕΑΑΚ.

Κείμενο υποδοχής πρωτοετών φοιτητών 2009

Σχολείο. Φροντιστήρια. Εξετάσεις.

Ποιος ελεύθερος χρόνος; Ποια ζωή;

Εμείς απλά σε καλωσορίζουμε στο Πανεπιστήμιο που και εμείς, στη θέση σου, ελπίζαμε ότι θα ήταν πολύ διαφορετικό από την πραγματικότητα. Η διαφορά; Δεν πάψαμε να πιστεύουμε ότι μπορεί να γίνει αυτό που ονειρευόμαστε!

Και ξαφνικά νιώθεις απελευθερωμένος. Μπαίνεις στο πανεπιστήμιο. Πιθανώς όχι εκεί που ήθελες. Και σε υποδέχονται χαμογελαστοί οι «καλύτεροί σου φίλοι». Σου σφίγγουν το χέρι, σε καλούν σε πάρτυ. Στα προσφέρουν όλα απλόχερα, «χωρίς αντάλλαγμα». Σου αποκρύπτουν την πραγματική κατάσταση. Την υποβάθμιση των σπουδών, την έλλειψη υποδομών, το αβέβαιο μέλλον. Και οι κυβερνήσεις χειροτερεύουν την κατάσταση. Η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και οι ρυθμοί σπουδών αρχίζουν να θυμίζουν λύκειο. Πρέπει να πάρεις το πτυχίο γρήγορα.. Να κάνεις και μεταπτυχιακό γρήγορα. Ξανά εξετάσεις, εξετάσεις...

Για να δουλέψεις για 700 ευρώ το μήνα. Χωρίς δικαιώματα. Χωρίς φωνή. Αλλά αυτό δε θα στο πούνε. Δεν το γράφουν στους φανταχτερούς μπλε και πράσινους φακέλους τους.

Ούτε για τους αγώνες για δημόσια δωρεάν παιδεία και μια καλύτερη ζωή θα σου πουν. Αλλά δεν μπορούν να τους κρύψουν. Το έζησαν οι φίλοι σου. Το είδες και μόνος σου. Οι νέοι πλέον δε συμβιβάζονται.

Τι καταφέραμε; Νικήσαμε! Σταματήσαμε την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μπλοκάρουμε την εφαρμογή του αυταρχικού νέου νόμου πλαίσιο που θέλει να κάνει τα ΑΕΙ επιχειρήσεις. Κόντρα στη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων. Κλείσαμε τα αυτιά μας στη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, στους υποστηρικτές τους στα πανεπιστήμια. Αυτούς που σήμερα σου σφίγγουν το χέρι χαμογελώντας. Διαλέξαμε το δρόμο της αξιοπρέπειας. Αντέξαμε στη βία... και της αστυνομίας και των ΜΜΕ.

Βρισκόμαστε όλοι και όλες εμείς που το Δεκέμβρη του 2008 κατεβήκαμε στους δρόμους όταν μια κρατική δολοφονία ενός 16χρονου μαθητή έγινε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, η αφορμή για την εξέγερση που έφερε στην επιφάνεια όλα τα αδιέξοδα και τα προβλήματα της γενιάς μας, που ξέρει ότι θα είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα απ τις προηγούμενες, αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά. Απέναντι σ αυτούς που μας συκοφάντησαν και μας κατηγόρησαν ως «κουκουλοφόρους» και «ταραξίες», εμείς επιλέξαμε να διεκδικούμε τις ανάγκες μας. Απέναντι σε έναν κόσμο που δεν μας χωράει, διαλέγουμε το δρόμο της αμφισβήτησης και του αγώνα.

Εμείς, ως Αριστερή Ενότητα αναδεικνύουμε την ιδιότητα του Πανεπιστημίου, να εμπεδώνει την αίσθηση της συλλογικότητας , να διαμορφώνει συνειδήσεις. Συνειδήσεις οι οποίες διαμορφώνονται καθημερινά, μέσα απ΄ τον αγώνα τόσο για καθημερινά θέματα όπως το κόστος των μετακινήσεων, της στέγασης και της σίτισης των φοιτητών-τριών μέχρι τα θεμελιώδη, όπως ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης και το δικαίωμά μας σε μια αξιοπρεπή ζωή. Και μέσα από τέτοιες μάχες αλλάζουμε και οι ίδιοι, ώστε να αλλάξουμε αυτή τη ζωή που αποφάσισαν άλλοι για μας χωρίς εμάς... Ουτοπία είπατε;

Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.
Ουτοπία είναι να πιστεύεις ότι ο κόσμος μπορεί να μείνει ίδιος…